dag 5 : Everglades - Key Largo

foto's dag 5

Deze morgen WMZ (wakker met zon) 't is eens iets anders. Onder de douche gesprongen, ontbijtje genomen en de auto in, want ik had voor vandaag een airboattour gereserveerd.

We komen er netjes op tijd aan, een beetje te vroeg zelfs, maar aangezien het stralend weer is, is dat helemaal niet erg.

Om 10u stappen we aan boord, we zijn met 6 personen, wij tweeën, een Zwitser en 3 mensen uit South Carolina.

De tocht begint in een kleine baai omdat daar eerder een alligator werd gespot en daar zijn we toch voor gekomen! En idd... hij (of zij) dobbert er nog. De gids vertelt over de mangrovebomen, die eigenlijk niet inheems zijn. Ze zijn een echte plaag omdat ze heel snel groeien en alles wat om hun weg ligt verwoesten, maar de regering verbiedt om ze om te hakken. Daardoor verdwijnt het grasland heel snel. Er zitten in het mangrovewoud een 32 soorten slangen, maar sedert een 3-tal weken zijn er praktisch geen meer waargenomen. Een vreemde zaak... aldus de gids. De python, die eigenlijk niet in het mangrovewoud thuishoort, heeft er sedert 1992 zijn intrek genomen en plant zich aan een enorme snelheid voort... ze hebben namelijk geen natuurlijke vijanden en krijgen jaarlijks zo'n 100 jongen. Er werd een tijdje een “bounty” uitgevaardigd als je een python kon doden, maar nu niet meer. Ze mogen wel nog steeds gedood worden, maar je krijgt geen beloning meer. Tussen het praten door voert de gids af en toe eens de snelheid op, wat een sensationeel gevoel teweeg brengt. We scheuren tussen de kleine kreekjes en zien onderweg nog een krokodil, 2 racoons en een bruine pelikaan.

Na de tour, die een uurtje in beslag nam, rijden we verder richting Shark Valley. Het is middag als we er aankomen en BLOEDHEET!! Ik heb poriën ondekt waarvan ik niet wist dat ik ze had! Haha. Mijn beetje oogschaduw was letterlijk van mijn gezicht gesmolten. De entree bedraagt $10 per auto en in het natuurpark kan je een tramtour doen ($20 pp), maar die begint pas om 14u. We hebben ten eerste geen zin om zo lang te wachten en ten tweede... het is volgens ons een echte toeristtrap. Dus moedig beginnen we te voet aan de tocht. De rubber van mijn slippers blijft zowat aan de tarmac plakken, dus bij de eerste boardwalk (die in de schaduw ligt :-)), vraag ik aan Philip of we die niet zouden doen. Oké!

We zijn amper een 10 tal meter op de boardwalk als een vriendelijke Amerikaan ons aanspreekt en vraagt of we van plan zijn om de boardwalk te doen. Wij dus van “ja” knikken. Hij raadt het ons ten stelligste af want ... little to see en veel langer dan het bordje aangeeft. We stappen met de man terug naar het hoofdpad en wandelen nog eventjes samen, waarna de man, al helemaal bezweet van zijn wandeling, beslist om terug te keren naar zijn RV. We zeggen goodbye en stappen, ... ik zou willen zeggen “gezwind” verder, maar dat was het niet. :-) Ons doorzettingsvermogen wordt een paar meter verder al beloond... een SLANG!

Nog wat verder een giant grashopper, zeker 10 cm groot! Echt fantastisch!

 

Uiteindelijk komen we opnieuw een boardwalk tegen die ons naar de otters zou leiden, ... tweede keer goeie keer dan maar? Opnieuw zijn we amper een paar meter ver als een vriendelijke Nederlandse meneer er ons attent op maakt dat gedurende de half uur durende wandeling geen enkele otter te bespeuren valt. Bummer? Niet helemaal, want vlak voor onze voeten zit de top off the bill... een babyalligator. So cute!!

Ik al helemaal in mijn nopjes! Philip echter die zegt... waar een babyalligator is, is vast ook een mammie alligator. En hij keert op zijn stappen terug. Tja, ... alleen verder gaan is geen optie, want dan ben ik het enige “lekkere brokje” en zeker de pineut, als mama tevoorschijn komt. Haha. Op de terugweg spotten we nog 3 slangen en 2 krokodillen (van hééél dichtbij). That was $10 well spent!

Vervolgens gaat het richting Largo Lodge, ons verblijf voor de komende nacht. Onderweg stoppen we snel even voor een fotootje van het kleinste postkantoor van the US, in Ochopee.

Wegens de drukkende warmte doen we nog een tussenstop in “The Caribbean club”, hier werd de film “Key Largo” met Humphrey Bogart en Catherine Hepburn gedraaid, en drinken een colaatje en een Bud. Als een mens hier niet oppast zou hij nog uitgedroogd geraken! :-)

Een paar minuutjes later willen we indraaien naar ons verblijf... maar de toegangsweg is versperd door politiewagens. Er is een ongeval gebeurd en dat is zowat de enige plaats in de buurt van het ongeval waar de wagens kunnen staan. Dus alweer .. even plan B uit de zak geschud. Dan maar wat verder gereden en een homemade icecream gegeten. Dat is wat ze noemen: “van een nood een deugd maken”. Hihi.

Ons verblijf ziet er echt prachtig uit, we hebben een soort veranda (met een muggennet rond, thank God, want ik ben hier zowat de lokale bloedbank geworden!), een keuken, badkamer, living en slaapkamer met 2 queens in, ruimte zat dus!

Vanavond heb ik gereserveerd bij Sundowners, hopelijk kunnen we buiten eten want de bewolking komt nu toch wel opzetten. :(
En we konden perfect genieten op de patio. 

 

Grtjs, E&P